De Inspecteur op Radio 2

You are here

Raphaël Claessens, uw waterman Jungbrunnen, Waterfilters, omgekeerde osmose

Vandaag brachten verschillende mensen mij een uitzending ‘De Inspecteur’ op Radio 2 onder de aandacht. Een uitzending over malafide waterfilterverkopers, ongezond water en een illegaal toestel om bewijzen te leveren.

Graag wil ik in deze blog mijn mening hierover verduidelijken en dit vanuit de 11 jaar dat ik me nu verdiep in water en dat ik zelf waterfiltersystemen verdeel en plaats. Steeds weer vind ik het een gemiste kans als er wordt gesproken over ongezond water en dit op geen enkele wijze in verband wordt gebracht met het begrip droogrest. Op alle waterflessen in België moet de droogrest van het betreffende water vermeld worden. En met reden: gezonde waters hebben een lage droogrest, namelijk tussen de 10 en 60 ppm.

Droogrest tussen 10 en 60 graag

Maar terwijl het een verplichting is voor flessenwater, moet uw waterleidingbedrijf op geen enkele manier informeren over de droogrest. Met een eenvoudige meter, een TDS-meter kan deze waarde nochtans makkelijk worden gemeten. De realiteit is dat er nergens stadswater uit de kraan komt met een droogrest die zelfs in de buurt komt van deze gezonde waarden. De droogrest is al snel 200 en regelmatig kom ik zelfs een waarde van 700 tegen. Een effectief waterfiltersysteem zorgt ervoor dat de droogrest naar een waarde tussen de 10 en 60 wordt gebracht. 

In Duitsland zijn zowel privé als zakelijk waterfiltersystemen zeer populair en veel professionals werkzaam in de gezondheidszorg gebruiken zelf waterfilters én raden deze aan aan hun klanten. Sinds ik in 2009 actief ben geworden op de Belgische markt zijn er inmiddels ook hier vele toestellen geplaatst. Bij professionals, maar ook bij vele mensen die bezorgd zijn over hun eigen gezondheid, allemaal mensen die niet over één nacht ijs gaan in het selecteren van het meest complete systeem. Het is niet voor niets dat de Jungbrunnen filtersystemen die we sinds 2008 ook in België verdelen in Duitsland zelf inmiddels de kaap van 500.000 gebruikers heeft overschreden.

Droogrest zichtbaar maken

Het begrip ‘droogrest’ kan je op een aantal manieren zichtbaar maken. Soms is de methode gemakkelijk, soms wat moeilijker. Soms een droog cijfertje, soms spectaculaire vervuiling uit het niets! Via de eerder genoemde TDS-meter wordt het getal uitgelezen. Deze toestelletjes zijn overal verkrijgbaar en lezen een zeer betrouwbare waarde uit. 

Wat omslachtiger is het nemen van een ovenschaal nemen om deze te vullen met bijvoorbeeld 1 liter water waarvan je de droogrest wilt bepalen. Je zet de ovenschaal op 180°C in de oven en na 3 tot 4 uur is al het water verdampt en blijft er het een en ander over in de schaal. Beschik je over een nauwkeurige weegschaal dan kun je het gewicht van dit ‘poeder’ bepalen en zo heb je ook een getal voor de droogrest in mg per liter (mg/liter). 

Waar er in het Radio 2 programma ‘De Inspecteur’ over wordt gesproken is een ietwat gemanipuleerde manier om de droogrest zichtbaar te maken, namelijk de elektrolyse. Twee metalen staafjes worden in water gestoken en daar wordt stroom doorheen geleid. Elk water heeft een droogrest-waarde. Het metaal-gedeelte van deze droogrest gaat onder invloed van de elektrische stroom reageren met de twee staafjes en doet het water (vies) verkleuren. Een zuiver scheikundige reactie. Dit komt wonderlijk over op toeschouwers die de achtergrond niet kennen en maakt ook indruk. Hoe hoger de droogrest-waarde van het gebruikte water, hoe sterker de verkleuring is onder invloed van de elektrolyse en het materiaal van de staafjes. Neem je water met een zeer lage droogrest (bijvoorbeeld uit een degelijk filtersysteem) dan zal er geen reactie of verkleuring ontstaan. En dit is waar de ophef over ontstaan is.

Zelf gebruik ik nooit de elektrolyse-illustratie zonder een duidelijke uitleg te geven wat er nu precies gebeurt en hoe de reactie ontstaat. Het spel van droogrest, metalen staafjes en elektriciteit. En nog liever laat ik een schaaltje met droogrest zien, of gebruik mijn TDS-meter.

400 plastic flessen per huishouden per jaar

Waar ik zelf meer verontwaardigd over ben, zijn de cijfers waaruit blijkt dat in België een huishouden jaarlijks gemiddeld € 500 uitgeeft aan ongeveer 400 plastic flessen water om toch maar zuiver water te kunnen drinken. Met een degelijk filtersysteem kun je je deze kosten besparen en tegelijkertijd het milieu ontzien. Zo hoeft 1 liter water geen 250 ml aardolie te verbruiken voor de productie en het transport. 

Als het filtersysteem dan ook nog een droogrest geeft onder de 60, heb je bovendien een systeem dat de gezondheid bevordert. Ik geloof heel sterk in de stelling van Victor Schauberger dat wie zijn water niet filtert zelf het filter wordt.

Het prograam zelf in een artikel van Radio 2

3/12/2019